เด็กหญิง น้ำหวา...'s profileOº°‘¨ñªÂmWåªÑ¨‘°ºOPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Oº°‘¨ñªÂmWåªÑ¨‘°ºOจะมีคัยมั้ยช่วยพยุงตอนที่ฉันเมา กอดตัวเองเมื่อเหงาใจ กอดตัวเองเพราฉันไม่มีคัย December 25 ยิ้มรับปีใหม่Merry X'mas and Happy new Year!!
ไม่ได้มาupdate ตั้งนาน เผลอแป๊บเดียวก็จะสิ้นปีแว้วว ไม่ต่างอะรัยจากอายุที่เปลี่ยนไป ตอนนี้ก็ 20 กะอีก 2 เดือน หลายๆอย่างเปลี่ยนไปในทางที่ดีและอาจแย่ ทุกอย่างมันก็ลงตัวดี แต่ว่า...อย่าดื้อ มากนะไอ่นู๋(เตือนตัวเอง) .....
ถึงทุกคน สุขสมหวังทุกอย่างนะคะ ร่ำรวยความสุข ร่ำรวยเงินทอง แบ่งปันส่วนที่ขาดให้คนที่ด้อยโอกาสด้วยนะค๊ะ
นู๋หวาน
October 11 วันนั้น วันโน้น วันนี้ วันเกิดฉัน...........ท่านผู้มีเกียรติโปรดทราบ
วันนี้วันที่ 11 อีก20วันข้างหน้าจะเป็นวันที่โลกมิอาจลืมได้
ฮาฮา
ล้อเล่นน่ะ...
ขอบคุณคุงแม่(ยัยติ๋มอ้วนๆ)55+ที่ปล่อยเด็กบ้าออกมาเดินเล่นอยู่บนโลกนี้
ขอบคุณคุงพ่อที่เลี้ยงลูกหมาจนกลายเป็นลูกช้าง
ขอบคุณคุงยายที่อุตส่าแอบเลี้ยงดูหนูตอนที่พ่อกะแม่ม่ายอยู่
ขอบคุณน้องหมู พี่วัว น้าไก่ พี่ๆผักใบเขียวละก็น้องๆผลไม้ที่ให้หนูเขมือบ
เอิ๊กๆ
จะ20 ปีเต็มกะอีก20 วัน
บางสิ่งก็เหมือนเดิม
บางสิ่งก็เปลี่ยนไป
อาจจะดีหรือไม่ดีก็ตามเรื่องเหล่านั้นไป
วันเวลาที่ผ่านไป หลายครั้งนั่งย้อนมองดูตัวเอง
บ่อยครั้งที่ทำพลาดไป
บ่อยครั้งที่ทำให้คนรอบข้างรู้สึกไม่สบายใจ
หวานก็ขอโทษทุกๆคนด้วยนะคะ
มี3 สิ่งที่อยากจะขอ
1.ชอให้พ่อกะแม่มีสุขภาพดีอยู่กะหนูนานๆ
2.ขอให้สุขภาพของหนูดีขึ้นกว่าเดิม
3.ขอให้หนูเข้มแข็งไม่ท้อแท้กับสิ่งที่จะเจอในวันข้างหน้า
ฮาฮา......แอบเกร็งนิสนึง เขียนลงไปได้ไง
เอาเป็นว่าเพื่อนๆที่ได้อ่าน blog นี้หมาหวานขอเชิญเลยนะ
1 พ.ย 50 เราจะไปทำบุญกัน อิอิ
อาจจะเป็นเช้าหรือบ่าย หวานก็ยังไม่แน่ใจต้องดูก่อนว่าจะติดเรียนมั้ย แต่ที่แน่ๆเราจะไปบุกวัดกัน
ลันลันลา.........
August 16 เวลานานแล้วสินะที่ไม่ได้มาอัพสเปซเลย
ยอมรับว่าไม่มีเวลาให้ตัวเอง
อะไรหลายๆสิ่งหลายๆอย่างต่างก็ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ทั้งสิ่งที่ทำให้สุขใจและเศร้าใจ...... :)
วันและเวลาที่ค่อยๆหมุน "ฉัน" แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง
ก็กำลังเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกับวันและเวลา
เมื่อก่อนเคยติดอยู่กับอดีต คิดอยากย้อนกลับไปแก้ไข
แต่เมื่อ"เวลา" ผ่านพ้นไป มันทำให้ ฉัน คิดได้ในหลายๆอย่าง
นี่ใช่มั้ยที่เค้าบอกว่า "เริ่มโตแล้วจะคิดได้"
ฮ่าๆๆฟังดูก็ขำ แต่ไม่ขำ เพราะนั่นคือความจริง
"ฉัน" รู้สึกได้ว่าฉันเริ่มมีคำตอบให้กับตัวเองมากขึ้น
ฉัน มีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากับคนทั่วไปในโลก
กีฬามหาวิทยาลัยโลกทำให้ฉันได้มาใช้ชีวิตในเมืองใหญ่นานกว่า2อาทิตย์
ฉันได้รับรู้ความต้องการของฉันได้ชัดเจนขึ้น
สิ่งที่ฉันโหยหาคือ อากาศที่บริสุทธิ์ ไม่ใช่ควันพิษที่ได้สูดดมในแต่ละวัน
"เวลา" ใช่ ฉันต้องการเวลา การที่ฉันจะเดินทางไปที่ไหนสักแห่งในเมืองนี้
มันทำให้ฉันรู้สึกท้อใจยิ่งนัก....เหตุผลคือ ฉันเสียเวลากับการนั่งรถบนถนนที่คนมักจะอ้างเสมอว่า"รถติด"
มันทำให้ฉันหงุดหงิด ร่างกายของฉัน ฉันรู้สึกได้ว่ามันล้า มันรับไม่ไหว เหนื่อยเหลือเกิน
สำหรับฉันคิดว่าการเสียเวลากับสิ่งเหล่านี้มันไม่มีค่าเลย
"วันนี้" วันที่ฉันนั่งรถได้นานกว่าทุกครั้ง ฉํนบอกกับตัวเองในใจว่า"ฉันสงสารผู้คนในเมืองนี้"
ฉันสงสารร่างกายของพวกเขา วันทุกวันทำแต่สิ่งเดิมๆ และอะไรที่เดิมๆ
แต่ก็นั่นแหล่ะ ฉันเชื่อว่าในสิ่งที่พวกเขากำลังทำนั้นมันก็อาจเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุข
เหมือนกับฉันตอนนี้ ฉันเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายดีกว่า....ออกจะ happy
ชีวิตที่มีแต่ความเรียบง่าย และ"ความสุขเล็กๆ"
วันหนึ่งแม่ถามฉันว่า เป็นยังไงกับชีวิตในเมืองใหญ่ วุ่นวายมั้ย
ฉัน ตอบไปว่า"ทำไมฉันต้องทำตัวให้วุ่นวายไปกับสิ่งเหล่านั้นด้วย"
ฉันและแม่ต่างเงียบ แล้วเราก็จบการสนทนาลงแค่นั้น
"แม่"ทำให้ฉันมีข้อสงสัย สงสัยว่าทำไมต้องทำตัวให้เหมือนคนอื่น
ในที่นี้ฉันหมายถึงทำไมเราจะต้องไปวุ่นวายเหมือนชาวบ้านเขา
เราก็เป็นตัวเรา เป็นสิ่งที่เราเป็น
.................
พูดถึง"สิ่งที่ฉันเป็น" สิ่งหนึ่งที่ฉันต้องการคือ คนที่เข้าใจและยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็น ฉันเป็นมนุษย์ตัวเล็กๆที่มีความฝัน ฉันฝันอยากมีความสุขเล็กๆ ความสุขเล็กๆที่ทำให้ฉันยิ้มได้....ฉันได้แต่เฝ้ารอคอย :) คัยบางคนทำให้ฉันอมยิ้มเมื่อนึกถึงสิ่งดีๆที่เขาเคยมีให้ และคัยคนนั้นก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่ เมื่อนึกถึงสิ่งที่แย่ๆที่เขามอบให้ แต่วันนี้"เขา"ทำให้ฉันยิ้มและหัวเราะ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉัน มันเกิดจากความบังเอิญ วันนี้ฉันเหนื่อย เปิดคอมฯเห็นสเปซของคนคุ้นเคย เลยแอบย่องเข้าไปดู แล้วได้เห็นรูปคนคุ้นเคยกะไอ่หัวเหม่ง :) ไอ่หัวเหม่งตอนม.ปลาย ทำให้ฉันยิ้ม ขอบคุณนะ แต่แปลกนะ ฉันมองนายตั้งนาน โดยที่สมองกำลังคิดไปว่า สิ่งที่นายเป็นอยู่ตอนนี้คือตัวตนแท้ๆของนายจริงๆหรือเปล่า นายมี 2 ด้าน ด้านนึงเหมือนเด็กที่ไร้เดียงสา อีกด้านหนึ่ง.... เด็กดื้อ....อือ งง เฮ้อ....นายจะเป็นอะไรก็เรื่องของนายเหอะ ไอ่หัวเหม่ง ขอบคุณนะที่ทำให้ฉันคนนี้ยิ้มและหัวเราะ ในภาพโก๊ะๆของนาย ;) มาถึงตอนนี้ฉันรูสึกโล่ง และสบายใจที่สุด นับจากนี้ต่อไปไม่มีใครที่สามารถเข้ามามีอิทธิพลต่อหัวใจฉันได้ มันมีแต่มิตรภาพของคำว่า"เพื่อน"ที่กำลังเดินไปพร้อมๆกันกับเวลา
July 02 กอดตัวเอง
... This song looks like mE!!!!!
p.s รวมภาพประทับใจวันรับน้อง ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง June 21 ถึงเพื่อนที่อยู่ไกลบทเกริ่นนำ
เพื่อน จะเพื่อนสนิทหรือเพื่อนร่วมมหาลัย
ทุกคนที่อยู่บนโลกนี้เราคือเพื่อนกัน
แต่ตอนนี้เพื่อนของฉันได้หายไปจากชีวิตแล้ว
"เพื่อนคนนั้น" คนที่ทุกคนรัก เค้าจากพวกเราไป
พวกเราทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็ได้แต่ส่งกำลังใจไปให้
ให้"เพื่อน"ของพวกเรา ขอให้นายหลับสบายนะ"บู้"
นายยังอยู่ในใจพวกเราเสมอนะ
รักเพื่อน
บทที่๒
ไม่คิดไม่ฝันว่ากลับมาแล้วจะได้มางานศพเพื่อน
วันนั้น เรา กลับ ม.วันแรกเรายังได้คุยกับนาย
แต่ไหนอีกสองวันเราต้องไปเห็นนายที่ห้องแต่งศพด้วย
ให้ตายเหอะ!!!!นั่นไม่ใช่เพื่อนฉันใช่มั้ย
........................................ผ่าน
บทที่๓
หลังจากกลับมาได้รับรู้เรื่องราวเลวร้ายไปแล้ว
ชีวิตเราก็ยังต้องก้าวต่อไป ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง
เราก็ต้องสู้....."ฉัน" บอกกับตัวเองว่า "จะอดทน"
มีเรื่องอะให้ให้ต้องคิดและทำตั้งมากมาย
อีกไม่กี่เดือน "ฉัน" จะ20 แล้ว >>>กรูอยากบอกว่า กรูไม่อยาก "แก่"
กำ....ในที่สุด สันทะสันดานเดิมก็ออกมา แงๆๆ มิย๊อม..มิยอม
บทที่๔
อยากจะบอกว่าดีใจน่ะค่ะที่ได้กอดแม่หอมแก้มแม่
หลังจากไม่เจอกันนานถึง3เดือน รักแม่จัง รัก รัก
ดีใจที่ได้กลับมาใช้ชีวิตบ้าๆบอๆกะเพื่อนอีกครั้ง หุหุ
ตูอยู่ปี2แว้ว นั่งเรียนแอบงง เอ??ทำไมเราโง่จัง
เรียนไม่ทันคนอื่นอ่าจิ กรำ ของกรู...สู้ๆๆอีนู๋เอ้ย
บทส่งท้าย
ถึงทุกคนที่อ่าน อยากให้ขับรถระวังกันหน่อยนะ
ชีวิตเรามันไม่แน่นอนหรอก อย่าประมาทล่ะดีที่สุด
เพราะรักนะถึงเตือน
Wandee_d>>>>>Go0d dAy |
|
||||||||
|
|